Жыць для Беларусі

Sat, 05 Sep 2009 18:40:28 GMT

***
няма нічога звыш,
проста эра майго "назаўжды"
зьмянілася эраю "болей ніколі",
а вечнае расставаньне памерла,
і гэта фінальны круг...
і няўрымсьлівы боль
проста выйшаў з сваіх берагоў
і змывае усе перашкоды на ўласным шляху.
проста "быць з табой"
шчэ ня значыла перамагчы адзіноту
проста вечныя вера, надзея
і здраджаная любоў
моўчкі туляцца на краі сэрца,
і нічога звыш
не існуе.

***

Sun, 19 Oct 2008 18:50:30 GMT

На палімпсэсьце
тваёй памяці і сэрца
я напішу сваё імя
і нашае каханьне
нязмыўным, незабыўным
колерам сьвятла.
Я акрыяю пад тваім крылом,
я ахаваю ад усіх хістаньняў
наш цёплы і прытульны дом,
дабраславеньне
даўняга спатканьня.

*

Sun, 15 Jun 2008 11:03:45 GMT

Я нітку лёсу скручваю ў клубок былога.
Усё жыцьцё - вялікі шлях да Бога.

***

Sun, 08 Jun 2008 13:17:00 GMT

Безь цябе дзервянее сэрца.
Мне цяпер павяртацца зноў
да шляхоў усіх крозаў-сноў,
каб наноў атуляцца сэнсам...
Каб вышукваць адбіткі твае
ў пацямнелых вачох нябёсаў...
Ўсё адно: я дзякую лёсу
за найчысты, найкрашшы сьвет.
Разьвінаюцца крылы болю —
хоць палётам душу напатолю...

*

Sun, 18 May 2008 20:13:49 GMT

Я буду пасьля
пасьлядоўна ісьці да мэты,
спакваля
выпраўляць твае хібы...
Я буду ласкавай ды хітрай,
я буду нібыта зямля
багатай ды небам спавітай
я буду пасьля...

Анягож мне аддаць свае крылы,
сарваўшы, пусьціць пялёскі
па ветры?..
Павер, ты - сіла
пасьлядоўна ісьці да мэты...

Wed, 20 Feb 2008 21:23:27 GMT

Веры ды вернасьці
бракуе майму часу,
маёй Сучаснасьці.

***

Sat, 12 Jan 2008 15:56:25 GMT

Разьвязаць вузельчыкі былога,
Адпусьціць Харонаў човен прэч,
Запыніцца на мяжы парога,
Каб пасьпець адкінуць далеч з плеч.

Адцьвітаньне памяці няўдзячнай
Майго сэрца хай не закране.
Ўсё міне. І ціхіх слоў нязначнасьць
Абарвецца у адвечным сьне...

Я прыйду на захад пакланіцца,
Там, дзе сонца хіліцца маё...
Разьвітацца... Боскаму скарыцца...
То ня сьмерць - то Вечнае Жыцьцё.

Зінаіда Гіпіюс

Sat, 01 Dec 2007 20:35:57 GMT

  Ісьціна ці шчасьце?
                           В.К.
 Вам страшна за мяне - а мне за вас.
Ды розны страх мы адчуваем.
 Хоць летуценьні й блізкія у нас,-
Шкадуем розным шкадаваньнем.

 "Па-чалавечы" вам шкада мяне.
Цяжкі ды горкі шлях шуканьняў!
 Бязвогненнай дарогі, ціхай мне
Жадалі б вы - бяз болю, без хістаньняў.

 Але "па-Боску" вас шкадую я.
Каго люблю - люблю для Бога.
 І тым сьвятлейшая мая душа,
Чым палымнейшай ёсьць дарога.

 Вам ціхага прыстанку не хачу,
Так лёгка да самоты ўпасьці;
 Я не пра шчасьце вашае прашу -
Пра тое, што вышэй за шчасьце.

Пераклад з расейскай

Леташні верш

Mon, 12 Nov 2007 21:56:24 GMT

Летась восень была раньняй ды доўгай, нібыта бясконцай... Узгадала пра тое, калі знайшла недапісаны свой верш, якому, відаць, наканавана застацца недапісаным...

***
Тая восень была несьмяротнай,
шэравокай ды апантанай -
нарадзілася ўлетку і -
ніколі не памірала.
Спруцянеўшы, рыпелі пачуцьці,
я ружанец зь іх пальцамі трушчыў
і між змроку намацваў вокам
ніткі колішняга сьвятла...
Сьвет заблытаўся, сьвет заблукаў
у сумётах апалай лістоты...

***

Sun, 11 Nov 2007 10:23:17 GMT

Стану на раздарожжы,
на скрыжаваньні ўсіх вятроў,
дзе горкі смак зьлюцелай адзіноты
зьнішчае ўсе кляйноты
й пячаткі шчасьця
на збалелых сэрцах...
Зірну паўз вочы на душу
Стваральца Лёсу
і зразумею:
ня менш, чым я,
Ён прагне й не знаходзіць тут любові...

я твой рай

Mon, 05 Nov 2007 09:24:24 GMT

я
твой
рай
я твой страчаны рай

Салюты

Sun, 23 Sep 2007 16:33:56 GMT

Я не люблю салютаў, я не люблю, калі страляюць і плююць на Неба...

***

Thu, 20 Sep 2007 10:10:25 GMT

Я чытаю праўду
на дне тваіх зрэнак,
я зьдзімаю пыл
з прамінулых вёрстаў,
я здымаю хмары
з замерзлых нябёсаў:
я іду да цябе...

***

Mon, 27 Aug 2007 09:00:20 GMT

Вырай кліча
ў нязнаную далеч
паднябесься,
й Вы, як ветразь
аддаяцеся
на волю чужых вятроў...
Ляцеце.
Ваш шлях дамоў,
па крузе правёўшы Вас,
верне.
Павяртайцеся. Я чакаю.

Raźvitańnie z byłym

Mon, 13 Aug 2007 06:47:47 GMT

Listotaj žoŭtaj
asypajucca
tvaje listy staryja
ŭ moj śmietnik.
Vahoń sahreje jich
niachaj.
A ja pisać nanova raspačnu
svoj šlach —
ź vialikaj litary j čyrvonaha
na biełym arkušy
radka.

Клецкая бітва 6 жніўня 1506 года

Mon, 06 Aug 2007 20:04:22 GMT

А сёньня, дарэчы, угодкі перамогі пад Клецкам!!! Мо, крыху запозьнена, але віншую ўсіх са сьвятам!
Жыве Беларусь!!!

Culpa...

Tue, 31 Jul 2007 19:35:17 GMT

Сваю душу між камянёў зацісну,
змалю ў муку і,
рашчыніўшы у жывой вадзе,
зраблю зь яе аплатку
для цябе:
даруй ласкава.

Stareńki vieršyk

Wed, 11 Jul 2007 09:00:41 GMT

Ciša. Ciša.
Nia ludzi - myšy.
Trapiečuć dušy -
jich strachi mučać.
Nia Dom - dziržava,
nia Kraj - achviara...
Jašče žyvaja,
Ziamla kanaje...
Miž miortvaj cišy
Eoły śviščuć.
Tut ludzi-myšy
Radzimu niščać...

:)

Thu, 28 Jun 2007 20:08:20 GMT

Баюся долу.
Вышыні?
Глядзець уверх
нястрашна.

(Вера Паўлава, расейская паэтка)

Насамрэч гэты верш пра мову:)

Fri, 08 Jun 2007 13:38:30 GMT

***
Гаворыш: "Люблю…" –
Ня веру табе, не прымаю.
Я мару тваю спалю,
я выльлю любоў на зямлю,
бо жывiць i бо ажыўляе.
I крыльлем цябе акраплю,
i сэрца тваё вазьму,
i выпраўлю
ўсе
“люблю”
твае
на свае
“кахаю”.

***

Wed, 23 May 2007 11:27:01 GMT

Ты выцягваў вонкі
душу з абалонкі
недарэчнага цела,
што ў безмацы млела.

Прамаўляў вачыма
адкрыта а шчыра,
нібы імкнучыся
людзкосьці зрачыся.

Разгортваў прастору
ад мора да мора,
сьмяяўся зь бясчасься
і быў маім шчасьцем…

А потым закутаўся ночай,
атуліў душу, ды збочыў,
і ляснуўшы долу, мовіў:
«Жыві як раней… ці як хочаш…»

манаверш

Tue, 22 May 2007 17:15:35 GMT

Быць душой, а ня душным целам.

Tue, 27 Feb 2007 13:18:13 GMT

***
Сонца ёсьць,
нат калi яго доўга ня бачна.
I Неба – побач
заўсёды,
паўсюль.
Яно шмат лепшае за зямлю
апiрышча для стомленых ног,
бо ў Iм – у жывой душы –
жыве Усямоцны Бог.

Thu, 01 Feb 2007 16:47:14 GMT

Усіх вітаю!!! Вось нарэшце стварыла сваю старонку. Дзякую тым, хто спрычыніўся да гэтага.) Шчыра дзякую Валярыне)