Bahusłava

03:51 pm: пра набалелае
"Наша Ніва" наркамаўкай -- гэта як маленькая здрада. Нічога глябальнага, толькі "Наша Ніва" цяпер выходзіць на наркамаўцы...
Найбольш раздражняе эўфімізм "школьны правапіс". Нібыта тарашкевіца -- унівэрсытэцкі, або акадэмічны... Нібыта такім чынам можна прыхаваць сувязь з савецкай моўнай традыцыяй. Самае прыкрае, што слушнасьць рэдактарскай пазыцыі абараняюць зараз тыя ж самыя людзі, што некалі, яшчэ зусім нядаўна, пераконвалі ў значнасьці і прынцыповасьці захаваньня "клясычнага правапісу".
Такое адчуваньне, што хлусяць у вочы.

09:40 pm: ***
На палімпсэсьце
тваёй памяці і сэрца
я напішу сваё імя
і нашае каханьне
нязмыўным, незабыўным
колерам сьвятла.
Я акрыяю пад тваім крылом,
я ахаваю ад усіх хістаньняў
наш цёплы і прытульны дом,
дабраславеньне
даўняга спатканьня.

02:02 pm: *
Я нітку лёсу скручваю ў клубок былога.
Усё жыцьцё - вялікі шлях да Бога.

Tags: думкі

11:06 pm: *
Я буду пасьля
пасьлядоўна ісьці да мэты,
спакваля
выпраўляць твае хібы...
Я буду ласкавай ды хітрай,
я буду нібыта зямля
багатай ды небам спавітай
я буду пасьля...

Анягож мне аддаць свае крылы,
сарваўшы, пусьціць пялёскі
па ветры?..
Павер, ты - сіла
пасьлядоўна ісьці да мэты...

11:22 pm: Веры ды вернасьці
бракуе майму часу,
маёй Сучаснасьці.

11:13 pm: ***
Jak piasok z-pad palcaŭ,
ty syšoŭ z majho serca...
Adbitki tvaje na vadzie
ciapier pakryvaje roŭniadź.
I kryły tvaje
ja źmianiła daŭno na
drapiežnyja kipci arłoŭ...
Rachunki bo spłočany,
pazyki ŭsie viernuty.
Maŭklivyja šali
usio padzialili miž nami
paroŭnu...
Pa roznych Suśvietach,
pa roznych Skryžalach -
Žyć.

05:56 pm: ***
Разьвязаць вузельчыкі былога,
Адпусьціць Харонаў човен прэч,
Запыніцца на мяжы парога,
Каб пасьпець адкінуць далеч з плеч.

Адцьвітаньне памяці няўдзячнай
Майго сэрца хай не закране.
Ўсё міне. І ціхіх слоў нязначнасьць
Абарвецца у адвечным сьне...

Я прыйду на захад пакланіцца,
Там, дзе сонца хіліцца маё...
Разьвітацца... Боскаму скарыцца...
То ня сьмерць - то Вечнае Жыцьцё.

07:42 pm: З Новым годым!!!
Так хораша:
сагрэцца
ля цяпельца
любых сэрцаў!

Сьветлага й шчасьлівага 2008, шаноўныя сябры!

05:09 pm: спроба хайкаў
*
Пачуцьці ў жменю
згарнула разам усе -
рамонак душы.

*
Ня будзе сьлёзаў,
бо ўжо не баліць, проста
раніца, росна.

*
Не хвалюйся, я
забываць умею, бо
настаўнік добры.

10:18 pm: Зінаіда Гіпіюс

  Ісьціна ці шчасьце?
                           В.К.
 Вам страшна за мяне - а мне за вас.
Ды розны страх мы адчуваем.
 Хоць летуценьні й блізкія у нас,-
Шкадуем розным шкадаваньнем.

 "Па-чалавечы" вам шкада мяне.
Цяжкі ды горкі шлях шуканьняў!
 Бязвогненнай дарогі, ціхай мне
Жадалі б вы - бяз болю, без хістаньняў.

 Але "па-Боску" вас шкадую я.
Каго люблю - люблю для Бога.
 І тым сьвятлейшая мая душа,
Чым палымнейшай ёсьць дарога.

 Вам ціхага прыстанку не хачу,
Так лёгка да самоты ўпасьці;
 Я не пра шчасьце вашае прашу -
Пра тое, што вышэй за шчасьце.

Пераклад з расейскай

Tags: пераклады

06:58 pm: Ганна Ахматава
***
В.М.
І горад там стаіць увесь зальдзелы.
Нібы пад шклом і дрэвы, й сьцены, й сьнег.
Па крышталях праходжу я нясьмела.
Рысоўных санак недарэчны сьпех.
А над Пятром варонескім - вароны,
Таполі й купал неба ледзь зялёны,
Замглёны, цьмяны, ў сонечнай імжы.
І Кулікову бітву сьняць адхоны
Магутнай, пераможнае зямлі.
Таполі, быццам келіхі на балі,
Над намі зазьвіняць наўсьцяж гучней,
Нібыта нашае трыюмфаваньне
П'юць на вясельлі тысячы гасьцей...

А пры пакоі, дзе паэт апальны,
Пільнуюць страх і Муза па чарзе.
І ноч ідзе,
Якой ня знанае сьвітаньне.

4 сакавіка 1936
Ленінгорад

Tags: пераклады

11:44 pm: Леташні верш
Летась восень была раньняй ды доўгай, нібыта бясконцай... Узгадала пра тое, калі знайшла недапісаны свой верш, якому, відаць, наканавана застацца недапісаным...

***
Тая восень была несьмяротнай,
шэравокай ды апантанай -
нарадзілася ўлетку і -
ніколі не памірала.
Спруцянеўшы, рыпелі пачуцьці,
я ружанец зь іх пальцамі трушчыў
і між змроку намацваў вокам
ніткі колішняга сьвятла...
Сьвет заблытаўся, сьвет заблукаў
у сумётах апалай лістоты...

12:19 pm: ***
Стану на раздарожжы,
на скрыжаваньні ўсіх вятроў,
дзе горкі смак зьлюцелай адзіноты
зьнішчае ўсе кляйноты
й пячаткі шчасьця
на збалелых сэрцах...
Зірну паўз вочы на душу
Стваральца Лёсу
і зразумею:
ня менш, чым я,
Ён прагне й не знаходзіць тут любові...

11:24 am: ***
Бясьцельным ценем
высьлізну з тваіх далоняў.
Бяскрылым шклом
зьлячу на дол,
рассыплюся пяском аскепкаў, бо
навошта жыць, калі мана а здрада
кайданамі палеглі на душу...

11:22 am: я твой рай
я
твой
рай
я твой страчаны рай

07:33 pm: Салюты
Я не люблю салютаў, я не люблю, калі страляюць і плююць на Неба...

01:08 pm: ***
Я чытаю праўду
на дне тваіх зрэнак,
я зьдзімаю пыл
з прамінулых вёрстаў,
я здымаю хмары
з замерзлых нябёсаў:
я іду да цябе...

12:07 pm: ***
Вырай кліча
ў нязнаную далеч
паднябесься,
й Вы, як ветразь
аддаяцеся
на волю чужых вятроў...
Ляцеце.
Ваш шлях дамоў,
па крузе правёўшы Вас,
верне.
Павяртайцеся. Я чакаю.

09:47 am: Raźvitańnie z byłym
Listotaj žoŭtaj
asypajucca
tvaje listy staryja
ŭ moj śmietnik.
Vahoń sahreje jich
niachaj.
A ja pisać nanova raspačnu
svoj šlach —
ź vialikaj litary j čyrvonaha
na biełym arkušy
radka.

12:04 am: Клецкая бітва 6 жніўня 1506 года
А сёньня, дарэчы, угодкі перамогі пад Клецкам!!! Мо, крыху запозьнена, але віншую ўсіх са сьвятам!
Жыве Беларусь!!!